Nepal

.

Camperreis   mei - juni 2011
laatst gewijzigd: 22-09-2012

Op weg via Belgie naar het noordelijk Zwarte Woud    

 

 

We pakken de fiets richting Konstanz en met de pont naar Meersburg, om tenslotte weer in Wahlwies terug te keren in:

Dresden

We hebben een Radwanderkarte aangeschaft. Dat moet er in ieder geval voor zorgen dat we de juiste -makkelijk(er) befietsbare wegen kunnen vinden. Bovendien hebben we advies gekregen van de campingeigenaar en gehoord wat de 'zwaardere' routes zijn. We beginnen de richting ... en dan blijkt al snel dat dit helemaal goed gaat. Bij het allereerste dorpje maken we even een foto van de kerk: het bewijs op de torenklok dat we vandaag al heel vroeg op stap zijn. We gingen al om even over half tien van start en dat is voor ons doen -zeker als je dat vergelijkt met vorige vakanties- supervroeg !

week 3
DEEL
een
23 mei t/m 29 mei 2011

Vanuit Wahlwies houden we Stahringen aan, om vervolgens een klein stukje langs de 34 te rijden naar Güttingen. Daar 'steken we dwars over', richting Liggeringen. Nou, dat hebben we geweten !! Tsjee, wat een stijgingen. En dat zo vroeg in de ochtend. We moeten een paar keer afstappen, want dit gaat boven onze macht.

Bij een van de stops merk ik dan ook op: ''Als ik ooit nog een trouw, zoek ik een vrouw die van dammen houdt smiley  .. Dat is een stuk makkelijker op te brengen dan fietsen.

Maar goed: ik heb de route zelf bedacht, dus ik moet ook de gevolgen aanvaarden. We rtrappen dapper verder, richting Langenrain -daar schijnt een mooi Schloss te zijn- en dan naar Dettingen.

 

 

 

maandag 23 meinaar de startpagina van deze site: Moustache tekst & beeld

 gefietst: 72 km

Als we die plaats na veel zweten en extra water drinken hebben bereikt, is het tijd voor een boterham. De helling naar Wallhausen ligt gelukkig voor ons de gunstige kant op -we mogen even profiteren van een daling- maar al snel zitten er weer een paar kuitenbijters tussen.

We zitten nu vlak langs de Bodensee, beter gezegd de Überlinger See: een uitloper. Dat kunnen we meteen merken, want de route naar Dingelsdorf verloopt een stuk vlakker.

 

 

 

 

 

 

 

Heel even dreigen we nu weer op een hellend vlak te komen, maar op de kaart hebben we gezien dat dat niet klopt, dus met een rondje om achter langs de kerk van Dingelsdorf hebben we de route langs het meer weer te pakken. Die voert ons door Litzelstetten en langs het eiland Mainau -daar gaan we morgen heen- en dan bereiken we via het dorpje Egg de buitenwijken van Konstanz. Nu is het even opletten, want hier staat niet alles even goed aangegeven. Maar het lukt. Om het centrum te bereiken moet je over de brug -en dat gaat vlotjes met speciaal voor fietsers en wandelaars aangelegde tunneltjes en bogen.
Op de brug zelf stoppen we even voor een mooi polaatje, maar dat levert meteen commentaar op van een Konstantiense: ''Viel zu gefährlich!' Dit kan echt niet ;-))

De stad is zeker de moeite van een bezoek waard, merken we meteen bij het binnenfietsen van het centrum. We zoeken een plekje voor onze twee stalen rossen: bij het .. Brauhaus lijkt ons wel geschikt.

Te voet gaan we dan de rest van het centrum verkennen.

 

Ontstaan...

 

 

Het loopt alweer tegen half drie als we besluiten de stad achter ons te laten. We moeten tenslotte nog met de veerboot naar Meersburg en dan de route volgen langs de Bodensee in noordelijke richting. Op de heenweg hebben we gezien dat het stuk tussen de veerboot en het centrum best pittig is, dus kiezen we voor een -ook al door de camnlpingbaas aangeraden- alternatief iets meer buitenom: langs de rand van het meer via Petershausen en Allmansdorf. Dat gaat en stuk beter.

Bij de veerboot aangekomen kunnen we als een van de laatsten mee -maar elk kwartier vaart er een- en met vijftien minuten zijn we aan de overkant.

Een bezoekj aan Meersburg ziet er niet echt meer in: dat gaat -gelet op de terugtocht- te veel tijd kosten. Dus fietsen we dapper door naar Unter Uhldingen, waar we meteen nog even wat boodschappen meenemen. Dan gaan we door naar Überlingen, wat een behoorlijk grote en gezellige winkelplaats blijkt te zijn.
Maar ja: wij moeten kilometers trappen, anders zijn we niet voor donker thuis ;-))

Gelukkig is de route nu veel vlakker dan vanmorgen en we schieten lekker op: Sipplingen, Ludwigshafen en dan links naar Espassingen.

 

 

Daar kopen we bij een kraampje -zoals we er dezer dagen al zovele hebben gezien- heerlijk verse aardbeien, direct van het land. Het is nog maar een klein stukje naar de camping, dus dat gaan we redden. Dachten we. Met nog maar twee kilometer te gaan doemt een hek op: werkzaamheden. Ze hebben tijdelijk de brug weggehaald. Althans: er ligt al wel weer een nieuwe overkluizing, maar nog geen weg erover. Nu zouden wij niet zo makkelijk voor één gat te vangen zijn, maar er zijn wegwerkers bezig die nogal onverbiddelijk blijken te zijn. We moeten terug naar Espassingen. ''Dan de eerste weg links en u komt hier precies aan de overkant van de brug uit. dan kunt u de weg vervolgen!''

Er zit dus niets anders op: dat kost ons bijna drie kilometer extra. Gelukkig zien we op tijd een ''omfietser'' van de andere kant uit een paadje links komen -zodat we begrijpen dat wij daar ook in moeten- want er staat niets aangegeven., net zo min als het richtingbord voor fietsers was afgeplakt. Hoezo: Deutsche Gründlichkeit?

camper op heuvel

Om kwart voor zes zijn we weer bij Wahlwies en kunnen we genieten van weer zo'n mooie voorjaarsavond, want het is nog lang geen zomer, hoewel het er al weken alle schijn van heeft.

 

 

dinsdag 24 mei

 

gereden: 75 km

 

van Wahlwies via Mainau
naar
Weiszensberg

Na het afrekenen en een zwaai naar een paar 'bekenden' is ons eerste doel vandaag een bezoek aan het bloemeneiland Mainau. Daar hadden we voor de vakantie al over gelezen in de ANWB-gids, maar twijfelden nog over een bezoek. Door een uitzending van een optreden van Andre Rieu daar, waren we echter helemaal overtuigd: dit willen wij ook wel zien. De entreeprijs is best aan de maat: 15,90 per persoon, maar het is zeker wel de moeite waard. De weg er naartoe is een beetje recht-toe-recht-aan en vlakbij het eiland is een heel grote parkeerplaats. Je hebt daar zelfs een omkleedruimte voor motorrijders: die kunne het pak uit en dan 'casual gekleed' het eiland bezoeken.

 

Natuurlijk zijn ook hier weer een aantal bussen leeggelopen, maar met een beetje beleid kun je de grote n groepen omzeilen. In het begin vragen we ons nog even af of dit inderdaad een bezoek ten volle waard is. Er zijn namelijk daar nog maar weinig bloeiende planten, iets dat Andre ook al was 'opgelopen''. We weten echter dat we in het rozenseizoen zitten -hoe zouden ze er bij ons thuis bij staan?- en we houden dus vertrouwen dat het goed komt.

 

 

Dat blijkt inderdaad zo te zijn: een overdaad aan bloeiende planten, met veel gevoel gerangschikt. Er zijn prachtige combinaties, vooral met blauw/paars en geel/oranje. Opvallend zijn de hele grote uienbollen - Alliums- schitterend mooi en in diverse varieteiten. We nemen ons opnieuw voor dit najaar ook bij onszelf extra exemplaren aan te planten, want van onze oorspronkelijk bollen zijn er niet zo heel veel meer over.

Al snel komen we ook bij de afdeling 'rozen' en ook daarvan staan er tientallen soorten, waarvan sommige een heerlijke geur verspreiden.

 

Het is heel bijzonder om te ervaren dat de aankleding van dit hele eiland het werk is van één familie:

De grondlegger was ... Tegenwoordig is het een compleet bedrijf, vooral natuurlijk omdat men de toeristen graag van al dit moois -uiteraard wel tegen betaling- wil laten meegenieten.

 

 

 

Door het hele park heen zie je dan ook een ploeg Jan-Henk-en bezig met de aanplant van nieuwe objecten en met het onderhoud. Bijzonder is bijvoorbeeld een groep eenden, waar moeder met drie kleintjes achter haar ''aanzwemt'', maar dat zijn dus grote aarden vormen in staaldraad, die gevuld worden met begonia';s. Dat moet over een paar weken een schitterende aanblik geven!

foto aanplant
 

Wij lopen nog wat rond, onder andere op het 'hoge deel' van dit eiland, want van hieruit heb je dan weer een schitterend gezicht op het lagere gedeelte. Alles met evenveel zorg ontworpen en onderhouden. Als we de vergelijking maken met de Keukenhof, dan doet dit natuurlijker aan: meer 'losjes' opgezet, terwijl toch overal de hand van een grandioos tuinontwerper te herkennen is.

     

We nad

 

ACSI - camping:

Campgarten Wahlwies (Wahlwies)

foto camping

De camper

 

 

De rest

Fietsrondje westelijke Bodensee en bezoek aan Mainau